LinkedIn

اینقدر که من از این جامعه های مجازی زده شدم، مدت ها بود که حتی نسبت به اینکه شبکه linkedin چی هست، بی تفاوت بودم، حتی با اینکه بارها و بارها آیکنش رو می دیدم! پیش خودم می گفتم اینم یه چیز مثل فیس بوک یا توئیتر!

اما چند روز پیش تو شرکت دوست عزیزم کاوه رحمتی باعث شد من یک شبکه اجتماعی به مجموعه شبکه های اجتماعی که عضو هستم (یعنی فیس بوک و توئیتر و گوگل پلاس) اضافه کنم.

در واقع وقتی کاوه گفت تو لینکداین هستی و من گفتم نه و اون سری به نشانه تعجب نشان داد، من پیش خودم گفتم عجیباً غریبا! کاوه که خودش از این جفنگیات فراری بود، چی شده که حالا داره از این یکی دفاع می کنه، خلاصه کاشف به عمل اومد که بعله، این یکی فرق فولکولینگ!

در واقع لینکداین شبکه اجتماعی تجاری هست، جایی که یه سری مهندس و دکتر و تحصیلکرده برای اهداف تجاری وارد اون شدن، در واقع اینجا جایی برای دیالوگ هایی از قبیل «عزیزم، چقدر خوششششگل شدی» و یا «وای فیفی جون دماغت رو کجا عمل کردی»! و امثالهم نیست!؛

اینجا از اون جاهایی هست که باید بگی «مهندس جان آخرین مقاله تون رو خوندم، فوق العاده بود، مایلم در این زمینه یک جلسه کاری داشته باشیم» و یا «آقای دکتر مایلیم از حضور شما در درمانگاه جدید و مجهزمان بهره مند بشویم»!

و در یک عبارت خلاصه “لوس بازی ممنوع”! اینجا اونجاست که آدم بدش نمی یاد گاهی توش حضور داشته باشه، البته فعلاً که تو ایران زیاد شلوغ نشده این شبکه اجتماعی!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *